Бул окуя мындан он сегиз жыл мурда, союз убагында болгон эле. Көлгө эс алганы барып калдым. Кыргызчылыкка моюн сунуп жүргөн жаным, денемди көрсөтүп түшүүдөн айбыгып, далдоо жерге жашынып алып сууга түшөм. Ошол жакта эс алып жүргөн бир кыз денесине жара чыкканынан мага көрүнүп жүрдү. Жылдыз толгон убакта Көлдүн касиети өзгөчө болот. Мага көрүнүп жүргөн кызды асманда жылдыздар жымыңдап турган убакта, жара чыккан жерине көлдүн суусун тийгизип дарылайын дедим. Таңга маал жылдыз тарай электе кызды ээрчитип алып, көлдүн жээгине бармай болдук. Мен эс алып жүргөн пансионатта иштеген баланы бизди кайык менен суунун орто ченине алпар деп, алдын ала сүйлөшүп алып, көлдүн жээгине бардык. Айлана караңгы эле. Сууда жоондугу кант салган мүшөктөй болгон, узундугу 5-6 метрдей, тумшугу балыкка, башы адамга окшогон жандык турат. Жүрөгүбүз оозубузга тыгылып, эмне кылаар айлабызды таппай калдык. Бөтөнчө кайык айдаган баланын эси чыгып, кыйкырып жиберди. Кыйкырганда пайда жок, андан көрө Кудайга тобо кылалы деп, аны жооткоттум. Апапак болгон неме бир чакырымдай сүзүп барып, нары- бери бурулуп туруп, сууга эки-үч чумкуп алып, кайра сууга кирип, ошол бойдон көздөн кайым болду. Биз көргөн жандык суунун пири болот окшойт, эч кимге оозуңардан чыгарбай эле койгула дедим. Бул жандык жөн адамга көрүнө бербесин билдим. Ошол жактан атайы мал сойдуруп, куран окутуп койдум. Ушул окуядан кийин ишим оңоло баштады. Кандай гана оорулууларды көрбөйүн, алардын эмнеден жапа чегип жүргөнүн, канткенде ага шыпаа табылаарын билип турчу болдум. Мага ошондогу суунун пири өзүнүн ак батасын берип кеткен экен деп ойлоп калдым.
Көзүмө Көлдүн пири көрүнгөн — коркунучтуу окуя
285
Предыдущий пост
