Сыр бербей күлүп койдум. Шымымды көтөрүп кийдим да, коштошо чыгып кеттим.
Жолдо баратып түркүн ойлор келди. Оңбогон эркектерге жүз кыз болсо деле жайлай бергиси келет тура.
Ар кайсы ойго жетеленгиче үйгө да жетип келипмин. Үйгө кирээрим менен строгий агайдын тылагымда калган уруктарын жууш үчүн ваннага кирдим. Гүлүмкан чай кайнатып коюп, мени күтүп отурган экен. Экөөбүз отуруп алып чай ичтик, ага строгий агай менен жатканымды айтып берсем боору катыганча күлдү.
— Гүлүш, мен Кербенбайга чалайын, сени түнкүсүн ата-энеңе апарып келсин. Сен ата-энеңе апарчу заттарды даярда, акчаңдын баарын калтырбай бер. Үйгө ар кайсы келет, жоголуп жүрбөсүн, макулбу? Акчаңды үйдөгүлөр ишенимдүү катат. Кой, мен чала салайын.
Туруп барып сумкадан номерин алдым да, чалдым. Рас өзү экен. Менин үнүмдү угаар менен сүйүнүп кетти.
— Калбү кандайсың, сени «качан чалат?» деп күтүп жаттым эле, качан кезигебиз?
— Бүгүн кел кечкисин, бирок менде бир условия бар, биринчи Челпекке караңгыда апарып кел. Экинчи, мага алып келген иймектер канча турат?
— Ой Калбү, ал сага белек да.
Кербенбай борсулдап күлдү.
— Мага го белекке бердиң, подрушкам таарынып жатат, «акчага болсо да алам» деп, сразу акчасын берет. Бир аз меникинен башкачаарак бирөөсүн ала келчи. Акча жок десең мен азыр подрушкаман акча алып бара калам. Же каерде сатат, айтчы.
— Калбү, мен сенден акча алат белем, өзүм белек кылайын подрушкаңа анда, макулбу?
— Макул, келиштик, күтөм кечинде, үйдүн жанына келип сигнал бер, — деп жообумду айта салдым да, трубканы койдум.
— Гүлүш дейм, сүйүнчү, кечинде апармай болду бизди. Сага меникиндей иймек ала келмей болду белек кылып. Баса Гүлүш, сен экөөбүз курбубуз, бирибизде-бирибиз арамдык болбош үчүн, бирибиздики менен бирибиз жата берели, антпесек бирөөнөн тажап качып кетчүдөй тигилер. Сен уялба, макулбу?
— Калбү, неден уялат элем, алар биздин эр беле, убактылуу кетирбей пайдалануу керектигин түшүнбөгүдөй мен акмак эмесмин го. Буларды тим койсо, бир чал бирөөбүздү ээлеп алып аз нерсе берип кутулчудай. Сенин оюң туура.
Гүлүмкан мени кубаттай сүйлөдү. Үйүбүздү жыйнап, кечки дасторкондун камын көрүп, салат жасап ар кайсы майда-бараттарды белендегиче караңгы кирди. Күн кыска, ноябрдын ортолору болчу.
Терезеден «пап» деген машинанын үнү чыгаары менен экөөбүз даярдап койгон баштыктарды алдык да, эшикти бекитип машинага түштүк.
— Салам сулуулар, кандайсыңар?
Кербенбай көңүлдүү учурашты.
— Жакшыбыз, окуу жакшы баардыгы, кеттик Челпекке.
Машина зуулдап бат эле айылга кирип барды. Гүлүмкандын үйү да чет жакта экен кудай жалгап, машинаны алысыраак токтотуп, экөөбүз түштүк.
— Калбү, сен кыйкырып чакыр, үйдөн кимиси чыкса да апамды чакырт, апаман башкага мени «келди» деп айтпа, — деди Гүлүмкан тынчсыздана.
— Ал жагынан кайгырба, сен бакка жашынып тур, мен кеттим.
Акырын барып кашаасынан өттүм да эшигин тыкылдаттым. Үйдөн сакалдуу эркек чыкты.
— Ата, саламатсызбы? Апаны чакырып койосузбу, кызыңыз шаардан бир баштык берип жиберди эле.
— Азыр, кызым, чакырам.
Гүлүмкандын атасы үйүнө кирип кетти, көп өтпөй апасы чыкты.
— Апа, саламатсызбы.
— Саламатчылык, айланайын, кайсы кызым баштык берип жиберди эле? — кемпир суроолуу карады. Аңгыча ар жактан Гүлүмкан чыга келди.
— Апа, мен сизди сагындым.
— Э кокуй, жети түндө не кылып жүрөсүң, эл көрсө не дейт?! Батыраак шаарыңа кет кокуй, атаң көрүп калбасын.
— Апа, кетем азыр, бул 700 сомду катып коюңузчу, бул баштыкта инди чайлар, сары майлар бар, атам болуп ичип койгула, мен окуудан кийин иштеп, кошумча акча таап жатам.
Акчаны карап караңгыда өлүп-талып санап, баштыкка колун салып инди чайынын бирөөнү терезе жарыгынан көрдү да, кызын кучактады:
— Балекетиңди алайын, адам болот деген ушу, жакшы иштеп, май чай алып келип турсаң атаң да унчукпай калат. Анан келе бересиң. Эл эмне, имиш-имиш болуп кала берет. Көз көрбөгөндүн баарын ушак дейт.
Заматта кубула түшкөн кемпирге таңыркай, ичимен кыжырым келе түштү.
— Апа, мен кетейин эч ким көрө электе, эмки айда зарплат алсам келип кетем, — деп Гүлүмкан апасынын мойнунан кучактай коштошту.
— Кеттик, жүрү Калбү, — деп машинага бет алдык.
Апасы баштыкты көтөрө үйүнө кирип кетти. Машинага келип түштүк да, зымырап үйүбүзгө жөнөдүк.
Жолдо баарыбыз үнсүз келдик, үйгө жакындаганда гана:
— Машинаны балконго жакын кой, улам карап турганга. Эжем үйдө жогунан пайдаланып сени чакырдык, — деп көңүл кыла машинадан түштүм.
Гүлүмкан үйдү ачканы кетти. Мен машинаны бекиткиче карап турдум. Машинасынын эшиктерин бекитээри менен үйгө бет алдык. Үйгө киргенде даяр дасторкон, жарык үй маанайды көтөрдү. Гүлүмкан чай койду. Чай келгиче катылган арактан алып чыгып стакандарга куйдук, шеф алып келген жаңы стакандарга.
— Чайды күтпөй, бирден ала туралы, — деп алдырдым, баарыбыз тегиз ичтик.
— Азыр мен машинамдан иймек менен коньякты алып келе калайын, унутуп калыптырмын, — деп Кербенбай чыгып кетти.
— Бул бай, Гүлүш, мен калп мас болом, сен байка, сага тийишер бекен, өзү тийишсе жатып кой. Азыр иймек алып келип такса, оозунан өөп, жылмайып кой, — деп үйрөттүм.
— Сенин айтканың закон да, — деп Гүлүмкан күлүп жиберди.
Эшик ачылып, Кендирбай кирди.
— Мына коньяк, мына иймек, — коробкадан иймекти алып чыгып Гүлүмканга сунду. — Гүлүмкан, бул менден сага подарка, — деп.
— Апей, сунганың не?! Так кулагына, көңүлдөнүп так. «Чын ниетинен алып келди» деп ойлойлу, — Кендирбайды чымчып алдым колунан, — Тагасыңбы?
— Азыр тагам, — шашкалактай иймекти алып кулагына такты да, — Кут болсун, эми жууйлу, — деди.
— Иий ичим, туалетке барып келе калайынчы, — деп, туалетке кирип кеттим.
Туалеттен чыгып келсем экөөнүн көз карашы башкача болуп калыптыр. Байкамаксан боло:
— Давай жууйлук, — деп коньякты Кербенбайга куйдурдум.
Бир стакан алган соң, «машинамды карап, биротоло тамеки чегип келейин» деп Кербенбай сыртка чыгып кетти.
— Э Калбү, сен айткандай оозунан өөп, кучактасам: «Бүгүн айласын таап мени менен болчу?» дейт тигиниң. «Макул, анда Калбүгө арагына дары кошуп мас кылып уктатайын» дедим.
— Жарайсың Гүлүш, бул эки жүздүүлөрдү ушинтип жайлайлы, расходу азайа баштаганда кууп жиберебиз, — дедим табам кана.
Аңгыча Кербенбай кирди, столго отуруп сыр бербей коньяктан куйду.
— Калбүгө жаңы бокалга мен куюп берем, — деп, Гүлүмкан ар жактан бокал алып калп эле суу куюлган бокалга коньяктан куюп берди.
— Ич, Калбү, курбуңдун кубанычын тең бөлүш, — Калп эле Гүлүмкан сүйлөп койду.
Ойлонбой алып жибердим. Андан соң тамак ичип, сүйлөштүк. Убакыт жарты сааттай болуп калганда, калп эле үргүлөй баштадым.
— Гүлүш, мен жаман болуп турам, жаткым келип жатат, жаткырчы.
Кербенбай мени жөлөп келип диванга жаткырды. Жаныма отуруп алып чачыман сылады. Мен катуу уйкуга кеткендей болумуш болдум. Кербенбай туруп аркы бөлмөгө чыкты да:
— Катуу уктады, ойгонгуча ишти бүтүрө салалы, — деп Гүлүмканды аркы бөлмөгө чакырды.
Алар кирип ишти жаңы баштаганда акырын туруп, эшиктин жанынан тыңшадым. Тим эле охулдашып жатышат, Гүлүмкан атайын аңкыштап койот, ан сайын Кербенбай жыргайт. Бир кезде аспабы бошоду окшойт:
— Гүлүш, сенин кының да сонун экен, Калбүнүкү да сонун, экөөң менен тең төшөк кумарына баткым келет. Сен убакыт таап ушундай момент түз, сени менен болуп алып, анан Калбүнү жыргатып турайын. Кечке эле бир тешикке сала берген кызыксыз экен, — дебеспи.
Күлүп жибере жаздадым.
— Макул, ушундай кылып убакыт табабыз, — деп Гүлүмкан шыңкылдап койду.
Акырын барып, жатып алдым. Экөө туруп чайканып, бир сыйрадан коньяк иче баштаганда гана:
— Гүлүш, кайдасың Гүлүш! — деп чакырып калдым.
Гүлүш келип ордуман тургузду.
Мени жөлөп ваннага киргизди. Бетимди чайып, столго келип отурдум. Менин турганымды угуп, калп эле кыйшайып столго уктаган экен аңги.
— Гүлүш мага коньяк жакпайт окшойт, ысык чай берчи.
— Макул Калбү, азыр. Кербенбай ага, туруңузчу, ар кимиң ар кайсы жерге уктай бересиңерби?
Калп эле көзүн ушалап Кербенбай башын көтөрдү.
— Калбү, жүрү уктайлычы.
— Макул, жүрү.
Чайымды ууртай, ээрчишип комнатама кирдик. Чечинип төшөккө жаттык.
Кармалап кучактасам, Кербенбайым:
— Азыр эс алып алалычы Калбү, бул коньягым сапамал окшойт, көңүлүм айнып турат. Эс алып алып, анан кумарга баталы, таарынба макулбу? — дебеспи.
— Мейли жаным, чын эле коньяк самапал окшойт, өлүп кала жаздадым, — деп анткорлоно тетири карай уйкуга кеттим.
Ойлончу түгүм жок, башымды оорутпай эс алганым оң эмеспи.
Катуу уктап калган экемин, таң атайын деп калган окшойт. Жарык али түшө элек. Кербенбай эмчектеримдин учун ушалап жатыптыр. Түндө экөөнү көрүп дүүлүгүп калган жаным, күтүп турган жокмун. Турсийин шыпырдым да үстүнө миндим. Ой-бойумча теминип, ары ойдолоп, бери ойдолоп чапкылап, өзүмдүкүн бүтүрүп алдым. Кумарым канган соң секске көңүлүм келбей, үстүнөн түшүп жанаша жатып алдым. Кербенбай дүүлүгүп, аспабы чыңалган эме чыдабай эки бутумду аса сала, аспабын кыныма удургутуп киргизди да, даңкылдата баштады. Кара терге түштү. Же аспабы бошобой, буй болду. Мага жалынып жалдырайт:
— Баянкүдөй бүтүртчү мени! — дейт.
«Мейли эми, эмгеги бар эмеспи» деп, үстүнө отуруп алып желдим. Эки колум менен жумурткаларын ушалай назик сылап охулдаттым. Өзүмдүн да каалоом кайра күчөй баштады. Ары теминип, бери теминип, матканын тийгизчү жерлерине улам тийгизип, жыргай баштадым. Менин денемдин ээригени таасир бердиби, аспабы фонтан атылгандай эле уругун маткама бүрктү. Экөөбүз эзилише кучакташып жатып, уктап калыппыз.
— Тур Калбү, сабакка барабыз! — деген Гүлүмкандын үнүнөн ойгондум.
Кендирбай да уктап калган экен, аны түрткүлөп араң тургуздум. Таң атканын көрүп ордунан чоочуп турду.
Жанталашып чайканып алып, айгырыбыз чай ичпей кетти ишине. Анын артынан Гүлүмкан экөөбүз жөнөдүк сабакка. Жолдо баратып тиги Кендирбайды айтып шарактап жатып, бат эле жетиппиз сабакка. Бүгүн 2 пар сабак болуп эрте тарадык. Кыздарыбыз менен мурдагыдай аралашпай качкактап кеткиче шашабыз. Бүгүн да Гүлүмкан экөөбүз шашып кеттик. Үйүбүзгө келип тамак ичтик да, куладык. Бир тынч эс алып уктап алалы деп бөлмөлөрүбүзгө кирип жатып алдык. Канча уктаганыбыз белгисиз, телефондун үнү шыңгырады.
— Ало, бул ким?
Добушумду ыңгырап чыгардым.
— Мен эле, жаным.
Шефтин жылуу үнү угулду.
— Кечинде 6ларда барам.
— Кел жаным, какрас Гүлүмкан подрушкамдын туулган күнү, ага белек, анан 2 бутылка коньяк ала кел. Өзүң гана кел. Күтөм.
Трубканы койдум да Гүлүмканга каткырдым:
— Мен бүгүн жатаканага барып саат 10го чейин кыздар менен сүйлөшүп келейин, Шефке сенин туулган күнүң деп алдадым. Сен бүгүн аны текшерип көр кандай экенин, жабышса макул болуп кой. Кийин убагы келип байыраагы табылса, буларды ушундан уруш чыгарып шылтоолоп таарынып кетебиз. Жалгыз өзү келет. Менин бүгүн секске көңүлүм чаппай тур. Жатаканага барып кыздар менен сүйлөшүп жата турайын. Анан вахтадан телефон чалганда мени алып кеткиле. Кайнежеси келип, жатаканага жашаган киши болуп калды деп.
Үйрөтчүмдү үйрөтүп, жатаканага кыздарга жөнөдүм.
Жатаканага барганда кыздар сүйүнүп тосуп алышты. Экөө болуп жалгызсырап жатышыптыр да. Комнаталарында нан жок, жакында берчү стипендияны күтүп сухарик жеп отурушуптур.
— Аселя, ме, нан, бир бутылка вино, закускага жегидей килки же колбаса ала келчи, — 10 рублду сунганымда Аселдин оозу ачылып, сүйүнгөнүнөн акчаны алып сыртка магазинге жөнөдү. Мен жата турайын деп мурда өзүм жатып жүрчү кроватыма кыйшайдым. Ойлонуп жатам «эми шеф кантээр экен?» деп. Бирок эркекке дабаа жок эмеспи, өз аялдарын алдаган, биз аларга ким элек? Көрөм го, шеф сөзсүз Гүлүмкан менен болот. Ойлордун кучагына жатып сүйлөшүүгө да көңүлүм тартпайт. Ал аңгыча Асел да кирип келди.
Колунда баштыгы толтура. 4 булка нан, 2 килки, бир килтейген вино, бир кичирээк колбаса алып келиптир. Ашкан акчаны мага сунду.
— Койчу Асел, не болуп жатасың, стипендия алгыча нан алып жеп тургула, силер үчүн колуман келсе мындан да көп бергим келет. Далайдан бери сүйлөшө элекпиз, бир аз убактымды бөлүп атайы келдим. Дамира, неге настроениең жок? Кел винону буз, ичели.
Асел идиш алып келип килкилерди ачып даярдап, Дамира колбаса, нан туурап, айтор бат эле винону бузуп чай иччү стакандарга куюп жиберишти.
— Кыздар, ынтымактуу бололу, жакында сессия келе жатат, ийгиликтүү өтүп кетели, — деп тост айттым да винону алып жибердим. Экөө тең менден калбай алып жиберип, черлери жазыла түштү.
— Калбү, сен биз менен тең болсоң да, турмушка чыгып күйөөң бар. Бир аз тажрыйбаң бар. Сага айтпаганда кимге айтабыз арманды? Мурунку 6-күнү Дамиранын жигитиникине конокко барганбыз. Жакшы эле коноктоп отурушкан, вино ичтик, бийледик, андан ары эсибизде жок. Дайныбызды жыйнасак, мен досунун койнунда, Дамира жигитинин койнунда жатат. «Кыздыгыбызды алган соң үйлөнөсүңөрбү бизге?» десек:
— Үйлөнөбүз, эч кимге айтпагыла, биз эки-үч күндө даярданып алып кетебиз, — деген.
Бир жума өткөндө Дамиранын жигити келип:
— Ата-энебиз каршы чыкты, таарынба. Мен сага, Боки Аселге үйлөнбөй калды, — деп айтып кетти. Айлабыз жок не кылат элек, ыйлап бүттүк. Сен бизге совет берчи, Калбү, бу акмак эркектерден кантип өч алабыз, ыя?
— Ошо да кеппи, аны шашпай план курам, анан ишке ашырабыз. Адегенде жакшылап ойлоно бергиле, не кылаарыңарды. Эгер тилимди алсаңар, жигитиңер сөзсүз жазаланат. Эже-карындаштары, ага эжелери барбы, тактап койгула сураштырып точно, — дедим.
Калган винону бир сыйрадан куюп шарактап отургуча саат 9дан өтүп кетти.
— Кой, кыздар, мен кеттим, — деп коштошуп вахтадагы эжеге түштүм.
— Эже, шаар ичине чалып алайынбы?
— Ме, чалып ал, — деп телефонду бери мага жылдырды.
Үйгө телефон чалдым, бир далайда барып Гүлүмкан алды.
— Ало, бул ким?
— Гүлүмкан, менмин.
— Азыр барып алып кетебиз, мына, жаңы эле шефиң кирген үйгө, кайра чыга калалы.
Жатакананын эшигинин алдында обочо туруп, тигилерди күттүм. Көп өтпөй машинасы менен жетип келди.
Машинанын алдын ачып отуруп, шеф менен учураштым.
— Кандайсыз шеф, мынча кеч келдиңиз?
— Зарыл жумуш чыгып, үйгө конок келиптир, «жарты саатта келе калам» деп чыгып кеттим. Сенин курбуңдун туулган күнү болуп жатса кантип келбей койо алам. Азыр сени эшиктин алдына таштайм да кайра кетем, шашылыш, курбуңа куттук айтып белегин бердим. Мага таарынбайт чыгаарсың, ээ?
— Жок жаным, сени түшүнөм да, эртерээк кет, конокторуңа уят болбо.
Аңгыча машина үйдүн тушуна токтоп сигнал берди да, мени түшүрүп коюп, шеф жанталашып машинасын катуу айдап кетти. Эшик ачык экен, Гүлүмкан чала мас.
— Э Гүкүш, не болду сага? — Суроолуу тигилдим.
— Бляд, эркектер как попало жатканды жактырат, — деп сөгүнүп алды.
— Деги шефти жыргаттыңбы, кандай болду? — деп тамашаладым.
— Төрт коньяк алып келиптир. «Калбү кана?» деди, «Кайнежеси келем дегенинен жатаканада жашамыш болуп саат онго чейин кетти» дедим. Ишенбей үйдү бүт карады да, эшиктин сыртынан ачылбагыдай ачкычты ичинен бир бурады.
Туулган күнүң менен дегенде жок.
— Мен сени бир көргөндө жактыргам, ревизордон талашкандан корктум, — деп келип мени кучактап өпкүлөй баштады. Түртүмүш болсом болбой көтөрүп келип паласка жаткызды да, кийимимди чечип жылаңачтап, ээ кылбай күчкө салып зордуктай баштады. Анан мен да жөн турбай «Сен да мага жаккансың, курбум үчүн гана түртүп жатам сени» десем уялбай: «экөөңдү тең жыргатканга, бакканга да кудуретим жетет» деп ооз көптүрүп сүйлөйт. Мен да сыр бербей кучактап өөп жалынымыш болуп койдум. Бирок кыйын экен, маткамдын точкаларын аспабы туура таап, жыргатып жатты. Анан «үстүмө чыкчы Калбүдөй» деди. Мен үстүнө отуруп алып, аныңды желип жыргаттым, Ал мени эмчектеримен соруп жыргатты. Айтор эзилиштик. Сексти жакшы жасайт экен. «Сенин кыныңа аспабым туура келет экен» деп жыргады. Бул эркектерге тешик болсо болду экен го…
Гүлүмкан экөөбүз шефтин сексин айтып жатып, кыраан-каткырып күлдүк. Бир сыйра чай ичтик да, жатып алдык.
Менин ички абалым жакшы эместей, көңүлүм секске чаппай жиним келе берчү болду. Ойлонуп жатып эртең Айнурга барып көрөйүн дедим. Сабакка Гүлүмкан бара берсин, мен гинекологго барып келем. Ушуну ойлонуп өз бөлмөмө жаттым.
Гүлүмкан да чарчаган окшойт, дымы чыкпай калды.
???
Эртең менен Гүлүмкан сабакка, мен догдурга жөнөдүм. Айнурга келсем рас иш ордунда экен, мени жылуу кабыл алып учурашты. Өзүмдө өзгөрүү болуп жатканын Айнурга түшүндүрүп бердим.
— Калбү, сенин боюңа бүтүп калган окшойт, креслого жатчы, маткаңды көрөйүн.
Колуна перчатка кийип алып, креслого жаткан менин кыныма колун салып, айланта текшерип жатты.
— Признак бар бойуңда барынын, муну эми 21 күндүк болгондо сордуруп салганга болот, же тууйсуңбу, Калбү?
— Жок ай Айнур, азыр бала бага турган шартым жок, не кылсаң да жоготуп бер бул балээни.
Айнур ойлонуп кагаздарын аңтарып жаткан. Эшиги ачылып Нурлан кирип калбаспы.
— Калбү, кандай, жаным?
Нурлан деле шумдук учурашты.
— Эй Айнур, кабинетиңди беките турчу Калбү экөөбүз секретно сүйлөшүп алалык, — дебеспи.
Айнур мага карады, не дээр экен деп, мен баш ийкедим. Айнур кабинетинин сыртынан бекитип, кетип калды. Нурлан ичкерки бөлмөдөгү кушеткага сүйрөдү.
— Жүрчү алтыным, эң кур дегенде кучакташып алалы.
Кушеткага келип отурдук. Ички эшикти жаап салды да, Нурлан мени өпкүлөп, бир колун турсийиме киргизди. Колу менен алаамдын тегерегин ушалап, оозу менен тилимди соруп, менин каалоомду күчөтүп жиберди.
Мен да чыдай албай колумду аспабына салдым. Зыңкыйып турат. Колум менен жумурткаларын назик сыласам чыдай албай мени чалкаман жыкты да, үстүмө жатып алып, аспабын кыныма киргизди. Мен жамбашымды көтөрүп подмах берип, ал күлүк аттай чапкылап кумардын чегине жеттик.
Шымдарыбызды кийип, колубузду раковинага жууп, Нурлан чыгып кетти. Мен кушеткага жаттым. Бир кезде ичим ооруй баштады. Ал аңгыча Айнур келди.
— Айнур, ичим бурап ооруп жатат.
— Не болду, Калбү?
— Азыр тиги Нурлан кушеткага басып жыгылып ишин бүтүрдү, — дедим күлө.
— Чыкчы креслого, Калбү? Карай салайын, катуурак түртүп бала пайда болгон жатынга күч келди бекен…
Талтаңдап барып кайра креслого чыктым. Айнур перчаткасын кийип колун салып көрдү эле, жылуу бир нерсе түшкөндөй болду.
— Ай Калбү ай, бала боюңан түшкүчө жаттыңбы, кичинекей кан уюп баштаган экен, түшүп калды, эми муну карайын күзгү менен. Калып калса жаман, сепсис болуп өлүп калууң мүмкүн. — Ар жактан бир инструментин алып келип, улам бир карап, акыры: — Багың бар экен, таза түшүптүр, эми жат кушеткага, мен азыр капайт этип кан тазалаган системалардан койоюн, — деп кабинетинен чыгып кетти. Көп өтпөй колуна система, бутулкадагы дарыларды апкелип, колума венага система койду.
— Айнур, сен болбосоң не кылат элем, рахмат сага!
— Не стоит Калбү, өткөндө сен мени кандай выручат эттиң! Андан көрө бай жигиттерден табышчы, өткөндө айтың эле да.
— Ушул базарда уюштурайын анда, суббота жеңем келет, аны базар күнү узатып жиберейин, макулсуңбу? — Суроолуу карадым Айнурга.
— Калбү, ошентели, скучно быйакта, чогуу иштегендер менен түз жүрбөсөң ушак болосуң. Калбү баса, мен сага таблетка берем. Жатаарга жарты саат калганда маткаңа салып кой, бойуңда болбойт эч качан. Анан груша берем, эркек менен жаткандын эртеси сууну кайнатып алып бу дарыны сууга кошуп жуусаң, маткаң таза жүрөт. Сезгенбейт, анча-мынча эркектин оорусу болсо сага жукпайт.
Колумдагы системаны алып жатып айтып үлгүрдү.
Кеңештерин айтып, көрсөтмө жазып берип, дары, грушаларды берип жөнөттү. «Кудайым бар экен го, накта маскара болмок экем. Айнур менен таанышып абийирим жабылды» деп үйгө келдим. Гүлүмкан келе элек экен. Чай коюп ысык чай ичтим, денемен тер кетти, жанагы Айнур куйган дарынын жардамы го. Чүмкөнүп жаткам, дагы тердейин деп. Уктап калган экемин. Ойгонсом кеч кирип кетиптир. Жанымда Гүлүмкан отуруптур ойлуу.
— Калбү, сага не болду, өңүң куп-куу болуп жаттың, бир жериң ооруп жатабы? Жөөлүп сүйлөп жаттың.
Гүлүмкан чачыман сылай мээримдүү сүйлөдү.
— Гүлүмкан, жүрөгүм бир нерсени сезип Айнурга барган экемин, ичимде 7 күндүк кан уюп түйүлдүк болууга камынып жаткан экен. Сааттай болуп баягы Нурлан врач келип, өлүп бараткансып кушеткада жасаша калганбыз. Ал кетээри менен көп өтпөй ичим ооруп, Айнур келип текшерсе, астыман уюган кан түштү. Айнур система койду, дары берди. Гүкүш, кичине признак болсо Айнурга жөнөш керек. Ал эсебин табат. Баса, бойдо болтурбоочу дарыларды берди, ошолорду колдонолу, курбум.
— Туура айтасың, Калбү, ал жагын биринчи ойлойлу. Баса, кечээ байкабапмын, тереземе 100 рубль таштап кетиптир шеф. Үйгө кем карчы керек болсо караштырып алалы, Калбү, жеңең да суббота келем дебеди беле.
— Гүкүш, акчаңды ката тур, өзүңө керек болуп калат, ушул жума стипендия алсак ошондо ойлонолу. Андан көрө ким бизге пайдалуу, ойлонолу.
Шеф керек, бизге бекер үй сүйлөшүп берди, кезектешип аны жыргата туралы. Анда-санда очойто продукт берет. Баса, ара-чолодо Асел менен Дамирага да жигит караштыралык. Ал экөөнү да жигиттер алдап, кыздыгын тешип салыптыр. Экөө да кийим-кече, расходдон кыйналбасын. Бүгүнкү план, челпектик менен сүйлөшүү керек, Манап менен.
Ордуман обдула телефондон номер тере баштадым.
— Ало, — жаш кыздын үнү чыкты, — Бул ким болду экен?
— Областан чалып жатам, Манапбай ага бул номерге кабарлашсынчы, — Телефон номерди айттым.
Тиги кыз жазып алды го сыягы.
— Чарбадагы иштери бүтөөрү менен келип сизге кабарлашат, милдеттүү түрдө, — деп трубканы койду.
Бир чооң иш бүтүргөнсүп, көңүлүм жай отуруп калдым.
— Ысык тамак ич, Калбү, кардың ачты го.
Гүлүмкан чебелектеп менин ахыбалымды ойлоп жүрөт. Туруп барып ашканадан өзүмдү кыйнап ысык тамак ичтим. Көңүлүм ачыла түштү. Бир аз кобурашып, Гүлүмкан экөөбүз кайра диванга кыйшайдык. Үргүлөп кеткен экемин, телефондун шыңгыраганы уйкуну бузду.
Ордуман туруп барып трубканы алдым.
— Ало.
— Ало, Калбү, кандай? Денсоолук жакшыбы?
— Жакшы, кандайсың өзүң? Баягы союп келчү коюңду качан алып келесиң?
— Бүгүн десең бүгүн, жаным.
— Бүгүн эмес эртең алып кел, анан сага кеңешчү бир тема болуп жатат? Биздин врач курбубуз бар, Гүлүмкан бар. Өзүң ойлонуштуруп, башка досторуңдан жагдайы күчтүү, акчасы көптөрдөн таап бербейсиңби, жаным? Сен го жалгыз меникисиң да.
Менин темам жагып калдыбы, же мурда өзүндө ушундай ой болгонбу? Бир кудай билет. Добушу сүйүнүчтүү чыкты:
— Калбү, сенин бир сөзүң го жаным, бай досторуман сөзсүз таап барам. Баса, эттен башка дагы не керек, дагы эмне ала барсам болот, жаным?
— Аны менден суроонун кажети барбы, эртең саат кечки 6ларга күтөм. Өзүң гана кел, досторуңду базар күнгө даярда.
— Жарайт, Калбү, мен анда ылдый сарайларга кеттим. Чабандардан бүгүн эле семиз коюңду алып койом. Баса, Калбү, койду тирүү апарамбы же союп апарамбы?
— Союп келесиң да, иче-кардынын кереги жок, тушасын гана алып кел.
— Жарайт, жаным!
— Болуптур анда, мен сени күтөйүн! — Манап менен коштошо трубканы койдум.
— Э Гүлүш!
— Эмне болуп кетти, Калбү? Тынччылыкпы деги? — Аркы бөлмөдөн менин бөлмөмө башын бага суроолуу тигилди.
— Эртең Манап бир койдун этин алып келип бермей болду, бүгүн бир жигитсиз дем алалыкчы, досум.
— Калбү, чай койдум, дагы бир сыйрадан чай ичеликчи.
Гүлүмкан оозун ачка адамча жаланып кайра ашканага басты. Анын артынан мен бастым.
Ашканадан чай ичип, ар кайсыны айтып каткырдык. Ушул күндөрдүн ичинде эмне гана баштан өткөн жок. Күтүүсүз нерсенин баары болуп кетти го.
— Э Калбү, жанагы Айнур врачка таң калам, кесиби бар, сулуу десе сулуу, ошого үйлөнчү жигит табылбаган соң мен өчтүм да.
— Чын эле ошонун да историясын сурабапмын. Эртең жумушуна чалып сурап тактасамбы? Ээ Гүлүш, азыркы эркектин баары эле ойношчул, өлө жаткан кара май трактирис менин күйөөмдүн да ойношу бар. Башкасын айтып нетейин. Балким ылайыктуу жигит тийгенге табылбай жүргөн же ажырашып кетти бекен? Эртең унутпай сураймын да. Баса Гүлүш, жанагы строгий агайга көңүлүң барбы?
— Ушул агай абдан жагаат, сабак өтүп жатканда манераларын карап ичимен сүйө берем. Бирок аны кантип чабат элем?
— Коркпо, эртең сабагы бар акыркы парга, мен ага кат жазам, «Агай, менин боюмда бар, сизди сүйгөн бир кызды жөнөттүм, кабыл алууңузду өтүнөм» дейм. Анан отказ бергенин көрөйүн.
— Калбү, мени кууп чыксачы уят кылып, анда эле өлдүм.
— Шеф менен Кербенбайдан корккон жоксуң го! — каткырып жибердим.
— Калбү, алар менин мугалимим эмес го, тиги агайым болуп жатпайбы.
— Ай Гүлүш ай, — дедим каткыра эркек аялдын алаасынан жизн отказ кылбайт, ушуну унутпа. Аларга улам жаңы кыздар керек. Балекет болсоң да, керемет сулуу болсоң да сенден тажайт экен, улам жаңыланып турууну самайт экен. Эртең сага ийгилик. Мен сага кат жазып койоюн. Эртең сен апарып бересиң, акыркы пар бүткөндө. Көрөйүн сени кууганын.
Гүлүмкан мага кошулуп каткырып алды дагы бир сыйра.
— Кой Гүлүш, уктайын, өзүм да жаман болуп турам, эртең эрте туралы.
Бөлмөмө кирип куш уйкуну салдым. Оюма ар нерсе келгени менен денем шалдырап, уктап кетипмин.
Эртең менен эрте сагызгандай шакылдап ойгондум. Көнүмүш адатымча бетимди жууп, чай койдум. Гүлүмканга будильник болдум.
— Гүлүш, тур, сабакты унуттуңбу?! Чай ичели, бол.
— Калбү, кичине уктай турайынчы, сен иче берчи.
Уйкусу ачылбай араң сүйлөдү.
— Эй Гүлүш, бүгүн стипендия алабыз, сөзсүз баруу керек. Анан да тиги строгий агайга жолугууң керек.
— Калбү, азыр турам, рас эстеттиң! — Жарым жыланач тура калып, жууна салып келип столго отурду.
Чай ичип бата кыла ордубуздан турдук да, кийине баштадык. Сумкаларды көтөрүп алып эшикти бекитип училищага жөнөдүк.
Сабак өтүлүп жатат, айтор келди аты болуп отурабыз. Түк түшүнгөн да жокмун. Эптеп сабак бүтүп, стипендия таратыла баштады. Гүлүмкан стипендиясын биринчи алды да, строгий агайга кетти. Мен шашпай аягында алдым. 70 рубль бир далай эле акча, бирок кийимдин кымбатын алуу мүмкүн эмес. Аллея менен жалгыз келатам. Бүгүн Манап келет, эт алып келсе, майрам уюштурам. Айылдан жеңем келсе аны сыйлайм. Айтор майда-барат иштерди бүтүрүп алам.
Ойго чөмүлүп отуруп үйгө жетип келдим. Кийимдерди чечинип чай койдум. Бөлмөгө кирип кийимдерди иреттедим. Салафандагы шубаны алып чыктым. Укмуш сонун, кыш келсе кием, пока курткам жетет. Баса, жанагы шефти алдап япон жоолугун алдыруу керек. Көйнөк жетиштүү. Пол сапоги алып бер деш керек, акчасын берсем да. Ии баса, өткөндө чогуу отурган завмаг эженин номери бар эмес беле. Кубакенин ойношу. Ошого да сүйлөшүп көрөйүнчү, телефон номерин жазып жатты эле. Сумкамды чачып, блокнотту карадым.
Рас телефон номери бар экен.
Телефондон номурун терип чалдым. Трубкадан гудок кетип алынды.
— Ало.
— Эже саламатсызбы, мен өткөндө Каракол ресторандан ревизор келгенде чогуу отуруп таанышып, Аксуу курортуна чогуу барган келинмин го. Эстедиңизби, атым Калбү.
— Ии эстедим, кандайсың? Неге кабарлашпай кеттиң Калбү, биз жакта майрам болуп, сени далай эстедим го.
— Эже, сизден өтүнүчүм бар, японский жоолук барбы сизде? Кандай мага ылайыктуу кийимдериңер бар? Жолун жасап берем.
— Акча коротуп не кыласың? СелПОнун товароведдери менен тааныштырам. Белек кылып аласың! Өткөндө катуу майрамдап, сенин дарегиңди тактап албаганга өкүнбөдүмбү? Телефонуңду айтчы, жазып алайын.
Мен номеримди айтып бердим.
— Ну ладно, сулуу, мен буюрса майрам болсо эле кабарлашам.
— Рахмат эжеке, бир күн эрте эскертиңиз.
Маанайым көтөрүлүп, трубканы койдум. Чайым кайнап, чай ичтим. Өзүмчө ойго баттым. Бүгүн Манап келет, ага бираз даярданып койоюн.
Кашайып шеф келип калбаса экен. Эптеп бир айласын табаарбыз, шеф келип калса Гүлүмканды чыгарып ием, ал сырттан шеф менен кездешип, ишти бүтүрүп келет. Ичимен план түзүп отуруп, эшик тыкылдаганда чочуп кеттим. Эшикти ачсам Гүлүмкан, беттери кызарып алган.
— Калбү, өлдүм, уят эле.
Өзүнчө кыткылыктап күлүп жиберди.
— Ай Гүлүш, деги строгий агайыңды миндиңби? — кыткылыктап сурадым.
— Минип келгеним үчүн күлүп жатам да, ал шордуу деле мага окшогон пенде тура, мага строгий көрүнчү да, Калбү, мен чайканып чыга салайынчы, строгий агайдын былжырактарын жууп кетирейин.
Гүлүмкан чечинди да, ваннага кирип кетти. Чайды кайта газга коюп, Гүлүмканга чай белендедим. Строгий агай менен болгон секси мага кызык болуп турду. Гүлүмкан чайканып, халатын кийинип ашканага кирип столго отурду. Мен чай куюп бердим.
— Кана Гүлүш, айт, кандай болду?
— Ии бетим, мен барып катты бердим, агай алып окуду да, эшикти бекитти. Мени ичкери чакан комнатасына алып кирди. Полго чүпүрөк салып, үстүнө өзү жатты да, мени колдон тартты. Мен бааланган жокмун, колготки-турсийимди чечтим да, жанына жаттым. Ал мени өпкүлөдү, мен аны. Андан соң үстүмө чыгып бат эле бүтүрө салды. Бүттү го деп турайын десем «Койо тур, жат» дейт. Колумду алып тиягын сылатты. Өзү эмчегимден өпкүлөдү. Ээрип кетипмин, тиягын эки колдоп эркелетип үстүнө отурдум.
Урдуруп, улам жамбашымды көтөрүп, кайра түшүрүп айтор строгий агайымды катуу жыргаттым. «Күндө бир жаш кыз ушинтип берип турса, чиркин, жашарат элем» дейт уялбай. «Агай, сизди сүйүп жактырганы бербесе, баары эле бермек беле?» десем, «Сессияда далайы өзү эле берет» дейт. Ии Калбү, бул эркек мугалимдерде бет жок экен. Мен институтта окуган кудачамдан ушундай историяларды угуп ишенчү эмес элем. Мына, өз көзүм менен көрүп, чочогум менен чойуп келдим, өзүм жасап отурам. Деги аялзаты шорго жазылган экенбиз го.
— Кой э Гүкүш, тиягыбыз болбосо ушинтип мен деген ревизор байлар бизди карайт беле? Ушул тешигибиздин артынан жыргайлы, бийликке, байлыкка жетели, курбум. Анан биз да өзүбүздөн кичүү балдарды минип жашарабыз.
Менин сөзүм Гүлүмканга майдай жагып, жыргап каткырып алды.
— Ой Калбү, элестетип атам ошондой келчү күндү!
— Ай Гүлүмкан, баса бүгүн Манап келет, сен унутпай балким шеф келип калса эшикти ачаарың менен ары ээрчитип кет. Манапты көрбөсүн, тааныйт да аны. Бирок негизи келбеш керек, келчү күнү боло элек. Ошентсе да сактыкка кордук жок. Алдын ала даяр бололу баарына. Баса, жанагы врач Айнурга чалайын, аны да тактайын.
Ордуман тура залга кирдим. Телефондун трубкасын алып, номер тере баштадым. Телефон трубкасынан гудок кетти да,
— Ало, — деген Айнурдун үнү чыкты.
— Ало, Айнурка, бул мен, Калбү, кандайсың?
— Жакшы, Калбү, өзүң кандай, алтын кыз?
— Укмуш да, Айнурка. Мен бирөөнүн ички ишине кийлигишким келбейт, ошентсе да экөөбүз жакын курбулардан боло баштадык. Сени менен ачык, так болгум келет. Сен мага капа болушуңду каалабаймын. Базар күнү конок чакырам, баягы эле чакан үчөөбүз, кыздардан. Сурайын дегеним, сага бойдок жигит керекпи үйлөнүүгө, же мындай эле убактылуу жүргөнгө керекпи?
— Ай Калбү алтын кыз, мага любою боло берет, жагдайы болсун айтор, калганын акырындап иретке келтиребиз. Бирок күндө мазамды албаса жакшы болоор эле.
— Таак, ойлоном ал жагын. Болуптур ушуларды эле тактап алайын дегем, ортобузда таарыныч болбош үчүн. Анда кезиккенче курбум, жакшы тур.
Телефондун трубкасын койдум да, ашканага кирдим.
— Гүлүш, Айнур менен ачык сүйлөштүм, такташтым. Эми базар күнү тааныштар жаңырат.
— Ошентеличи, а то улам окшош беттерди көрсөм аллергиям кармай баштады. Шефти го койо бербейли, квартирасынын акысы үчүн да экөөбүз очеред менен жыргаталы. Калгандарын пайдалуу болбосо чийип салуу керек, — Гүлүмкан адатынча каткырып күлүп алды. — Баса, Калбү, менттерден чабуу керек эле, мени зордуктаган байагы акмактардын жазасын бергенге.
— Сен ал жагынан кейибе Гүлүш, алар аскерден келсин. Сен аларды мага четинен көргөз, мен алардын жарымы менен эң кур дегенде таанышайын. Анан башка квартира жалдайбыз, аларга кыздардан кошуп конокко чакырабыз, жакшы тааныштардан болумуш болобуз. Ии, бир күнү эле крах кылып койобуз, дал өзүлөрүндөй анткор кылып. Ошентсе да ГОВД жакка бир чабуул жасап, жумуш сурамыш болуп байкаштырып келсекпи. Азыртан эле кам көрүп. Сен кам санаба, курбум. Баары жакшы болот, андан көрө тиги челпектик Манаптан абай бол, ал сенин айлыңда жашайт. Башка жерлик болгону менен, силердин колхоздо иштейт. Челпекте туугандар бар деген бойдон гана калалы, макулбу?
— Мен да жинди эмесмин го, Челпектен деп жизн айтпайм, менин ата-энем деле чын чынына келгенде челпектик эмес, убактылуу колхоздо иштешет. Кийин көчүп кетишет. Ошентсе да сак бололу досум.
Экөөбүз кечки тамакка беленденип, Гүлүмкан калган аз этти туурап, мен жашылчасын аарчып жууп жиберип, заматта чакан тамак жасап койдук. Үйлөрүбүздү иреттеп, бир сыйра майда кирлерибизди жууганча кеч кирип кетти.
Саат 6лардан өтө Манап келди. Килтейген бир койдун семиз эти, 6 бутылка коньяк, дасторконго жер-жемиштерди, татууларды жыйнап келиптир.
— Автолавкадан алдым, — деп Кытайдын укмуш 2 сүлгүсүн экөөбүзгө, «цейлон чайын ичкиле» деп 10 пачка цейлон чайы. — Менин алып келгендерим жактыбы, Калбү? Ушунун баарын сени сүйгөндүгүмдөн алып келдим, сөзүңдү эки кылбай. Сен жактырсаң болгону. Иштен чарчадым, коньяктын бирөөнү бузгула, ичели, калганын конокко коюп койгула.
Манап жылмая күлүп ашкананын столуна отурду. Гүлүмкан бышкан даяр тамакты алып келип, чай куюп, бир коньякты стакандар менен Манапты көздөй жылдырды.
— Манап аяш, сен куй, сендей кыйын жигиттер турганда, биз куймак белек.
Манап коньяктан ачып стакандарга куйуштура, адегенде Гүлүмканга, андан соң мага сунду.
— Кана, ушул тосту ушул экөөңө окшогон периштелер үчүн алып койолу.
Мурда ичип келгенби, оозунан арак буркурап кетти.
— Экөөбүз тең сага жагабызбы, Манап? — жылмая сурадым, колумдагы коньякты алып жатып, Гүлүмканга көз кыса.
— Конечно, экөөң тең жагасың, экөөң тең сулуусуң, жашсыңар.
— Анда экөөбүздү тең ойнош кылып албайсыңбы? — Тамашага чалып, не кылаар экен деп сүйлөдүм.
— Кана ошондой болсо, ага экөөң макул болосуңарбы? Макул болсоңор мындай жыргалдан кур калбайт элем. Өмүргө бир келсем, мындай мүмкүнчүлүк келеби-жокпу, ким билет.
— Сөзсүз келтиребиз, мүмкүн болушунча аракет кылабыз. Э Гүлүш, Манаптын аркы жагына жакын отурчу, мен бери жагына отурайын.
Манаптын стаканына толтура коньяк койдум да колуна стакан карматтым. Гүлүмкан Манаптын жанына келип отурду.
— Атың Манап, затың да Манап! Сендей эркек менен жатпай калуу өкүнүч болбойбу! Гүлүш, закуска Манапка, закускадан кийин оозунан «чоп» этип өбөсүң.
— Кана Манап, алып жибер, күттүрбө.
Манап ичип жиберди күттүрбөй, Гүлүмкан Манаптын оозунан өптү, анын артынан закуска сунду. Мен мойнунан өптүм. Өзүн карманалбаган Манап экөөбүздү залга жетеледи. Үчөөбүз залга кирип, мен магнитофон койдум. Бий баштадык. Манап бир мени менен, бир Гүлүмкан менен бийлеп жыргап жатат. Бир кезде Манапты жерге жыктык. Гүлүмкан Манаптын кийимдерин чечип, мен өзүм жылаңачтанып Манаптын жанына жаттым.
— Гүлүш, сен да чечинип, Манаптын жанына жат.
Менин сөзүмдү эки кылбай Гүлүш жылаңачтана Манаптын жанына жата кетти. Экөөбүз эки колтугуна кирип, Манаптын эки бетинен өпкүлөдүк. Мен бир колум менен Гүлүштүн колун кармадым да, Манаптын тиягына койдум. Өзүм да бир колум менен сылап, эки ургаачынын колуна туруштук бербей Манап онтоду.
— Гүлүш, Манаптын үстүнө чыгып жайлап салчы.
Гүлүмкан Манаптын үстүнө отуруп иштеп кирди. Мен Манаптын кулагынан соруп, Манаптын аспабы 5 минутка жетпей атып кетти бошоп.
— Ай Манап, жаш кыздын шагын сындырдың! — дедим, подкладкам менен Манаптын тиягын аарчып жатып, — Гүлүш, сен Манаптын оозунан сор, мен аспабын сылап тургузайын.
Гүлүмкан Манаптын оозунан соруп, мен аспабын сылагылап, айтор кайра аспабы чыңала түштү. Гүлүмкан айттырбай үстүнө чыгып отуруп алып Манапты жыргата баштады. Манап өлүп-талып башын көтөрүп, Гүлүмкандын кош алмасынан кармалап жатты. Бир кезде Гүлүмкан бүтүрдү окшойт, шалдая түшүп Манаптын катарына жатты. Мен Манаптын үстүнө чыгып темине баштадым. Манаптыкы кайдаан, такыр түшпөй, өзүмдүн кумарымды кандыра мен да туруп кеттим.
— Гүлүш, эми сен бүтүртө салчы, мен чайканып алайын.
Гүлүмкан кайрадан үстүнө жатып, Манаптын оозун соргулап, теминип иштей баштады. Мен ваннага кирип чайканып чыксам дагы эле түшпөй жатыптыр.
— Гүлүш, тоңкойуп бер, эркек эмеспи, бат бүтүрөт, — дедим да диванга карап отурдум.
Гүлүмкан тоңкойуп, Манап аны итче итерип, колу менен Гүлүмкандын аппак мамагын мыжыгып жатты. О бир далайда барып аспабы бошоду. Манап сулк эле кулады. Мен жерге үчөөбүзгө төшөк салып, Гүлүмкан жуунганы чыкты. Манап бир далайда эсин жыйды. Араң туруп чайканып келди да төшөккө кулады. Экөөбүз эки жагынан жыттап, кучактап жатып алдык.
Эрте ойгондукпу, кардыбыз өлө ачып, башыбыз ооруп калыптыр. Гүлүмкан туруп Манап алып келген эттен куурдак куура салды. Мен столдун үстүн белендеп дагы бир коньяк буздум.
— Ай Манап, кел, уялба, — дедим каткыра, — Гүлүмкан менин жан досум, Гүлүшүмө эримди да берүүгө даярмын. Менин жан досуман сенин чочогуң артык эмес го.
— Ай Калбү, ачыктыгың ай, ушунуң менен кыйынсың да. Неге уялат элем, жанчылып калыпмын, экөөлөп мени сойдуңар, — Ары жактан жуунуп жатып сүйлөп үлгүрдү.
Ашканага кирген Манаптын жүзү тамылжып, өңүнө чыгып калыптыр. Столго келип отуруп куурдак жеди, Гүлүмкан куйган коньяктан алып жиберди да:
— Бүгүн мага керемет жашоо тартууладыңар, бул түн унутулгус түн болду мен үчүн. Баса, Калбү, базар күнү канча досумду алып келейин? — мага жүзүн бура суроо салды.
— Врач досубуз бар, үчөөбүзгө үчтү, сен го ойлоно бер, Гүлүш менен болом десең, мен башка досуң менен болом да. Гүлүшкө сени берем, жан курбума өзүмдү да берүүгө даярмын.
Колумдагы стакандагы коньякты тартып жибердим.
Манап «көрөөрбүз» дегендей жооп бербей күлүп кутулду.
— Кой кыздар, мен кетейин, жумушум көп, — ордунан обдулуп мени бетимен өөп, андан ары Гүлүмканга өтүп аны өөп коштошту да чыгып кетти.
— Ай Гүлүш, экөөбүз доспуз, бирибизден бирибиз арамдык ойлоп жигит кызганбаш үчүн, ушинтүү пайдалуу бизге. Ортобузда каткан сыр болбойт. Баса, базар күнү досу келсе экөөбүз тең попробуйт этели, «аяштан аяш» аябайт деп. — Каткырып эле күлүп калдым.
Кийинип сумкаларыбызды алдык да, сабакка жөнөдүк.
Сабакта түк жаңылык жок. Дамира менен Асел гана:
— Качан жигит табасыңар? — деп такалады.
— Буюрса, — дедим каткыра, — кантип таппайлы, биз вахтадагы эжеге чалганда, экөөңөр чыгып кетесиңер биз айткан жерге. Менин кайнежем Фрунзеге катташы керек, ал кетери менен силерге чалып той уюштурабыз, буюрса. Баса, жигиттер карыраак, азыртан эскертейин, бирок акчалуу.
— Мээримдүү, анан акчалуу болсо болду го, — Асел улутунуп алды.
— Дамира, сенчи? Ачык айт, карыгандар жарай береби? — Демите сүйлөдүм.
— Силер жаратып жатсаңар мен особый белем, мен да макулмун, — деди Дамира.
Дагы ар нерсени айтып сүйлөштүк да, биз үйгө, алар жатаканасына тарап кетти.
Гүлүмкан экөөбүз жолдо карай кечеки кылыкты айтып күлүп келе жатабыз.
— Жосунсуз жорук кылдык ээ, Калбү? Бирок Манапка да өлө жакты го. Мындай байларды колдон чыгарбай ушинтип кызыктырып койолу. Баса, шеф келсе деле ушинтип салалы, биротоло бизге байлансын. Мындай эки курбу бир эркекти жайлаган жок чыгаар бир моментте. — Гүлүмкандын күлкүсү таш жарды.
— Туура, Гүлүш, бүгүн шефке жумушуна чал да, сен чакыр. Өзү деле келиши мүмкүн, бирок сен чал. Кечинде терезелерди тумчулап алып, шефти экөөлөп жыргаталы. Биротоло бизге байлансын, дагы бир ойнош таппай.
Күлкүлөрүбүздү араң тыйып үйгө жеттик. Кечеки калган куурдактан жедик. Гүлүмкан шефтин жумушуна чалды. Кудай жалгап өзүнүн кабинетинде болуп, телефонго өзү жооп бериптир. Кечки саат 6ларда келмей болду. Гүлүмкан экөөбүз терезелерди тумчулап, светти күйгүзүп даярдап койдук. Жарыкта шефти жайлаганга.
Биз үйдөгү тиричилик кылгыча шеф келип калды. Эшикти Гүлүмкан ачып тосуп алды. Ашкана жакка кирип мени көрүп чочуп кетти:
— Ой Калбү, сен да барсынбы?
— Ооба, жаным, ачка болдуңбу? Тамак даяр.
— Жок, Калбү, мен шашып жүрөм, кетүүм керек, курсагым ток.
— Андай шашсаң жүрү тиги бөлмөгө, — Колунан тарта даяр үйгө киргиздим.
— Гүлүш досум сени сүйөөрүн айтты, мен да сени сүйөм. Анан не кылат элек. Экөөбүздүкү болууңду суранабыз
Мойнуна колумду арта бетинен өптүм. Шеф мени таң кала түшүнбөй карады. Аңгыча Гүлүмкан кирип, ал да кучактады. Экөөлөп даярдап койгон төшөккө жаткырдык. Гүлүмкан шефтин оозунан сорду, мен шым-турсийин чечип, аспабын сылагыладым. Баягы шашкан шефтен балээ да жок, охулап эрий баштады. Гүлүмкан туурасынан оозунан соруп жатса, мен үстүнө чыгып алып, аспабын кыныма киргиздим. Акырын теминип, жумурткасын сылагылап отуруп кыймылды бир калыпта жүргүзүп отурдум. Шефтин көзү аңтарылып эле жатып калды. Бир кезде Гүлүш чыкты үстүнө. Жаңы эле теминип жатса аспабынан уругу атып кетти. Шеф шашып калды. Даярдап койгон чүпүрөк менен аспабын аарчыдым. Гүлүмкан колу менен жумурткасын сылап курсагынан өпкүлөй баштады. Мен кулагына тилимди тийгизип сылагыладым. Заматта аспабы зыңкыйды, Гүлүмкан шефтин үстүнө чыгып желе баштады, шеф охулдап жатат, мен мойнун, кулактарынан өөп жыргатып жатам. Бир кезде Гүлүмкан чарчап, мен чыктым үстүнө. Катуу желип жатам, тескери бут жагын карап алып, Гүлүмкан аны өпкүлөп жатат. Түк аспабы бошочудай эмес. Экөөбүз тең чарчай түштүк.- Гүлүмкан, тоңкой, — дедим. Гүлүмкан тоңкойуп шефти чакырды. Шеф артынан барып Гүлүмканды аспабы менен урдуруп, онтоп жатып араң бүтүрдү. Эсибиз ооп ортого шефти алып тырайып жатып алдык. Шеф кеткиси жок, бир мени, бир Гүлүмканды өпкүлөп, жалынып жатат.- Өмүрү эки кыз чогуу мени жайлаган эмес, далайлар болду, алар жалгыз ойнош, тажаганда жаңысына алмаштырчумун. Бирок экөөң мени багынттыңар, жандарым! Не сурагыла, баарын берем, меники эле болгулачы! Чын ниетинен сүйлөп жатты.
Шеф, — дедим каткыра, — Биз менен ынтымактуу болсоң жаш кыздардан да алмаштырып жыргатып турабыз, бирок алар менен жалгыз калбайсың, под контролем, алар бизчесинен экөөлөп сени жасабайт. Биз гана ушул методду колдонобуз. Алар мындайды көрсө качып кетет. Ошол үчүн башка кыз каалай баштаганыңда ачык айт, алып келебиз ушул үйгө.- Алтындарым, силердей эркекти түшүнгөн жан табылбайт го, силерге баарын бергим келет. Эртең түштөн кийин складка келгиле, каалаган кийимдериңерди берем! — Шеф берээрге эч нерсе таппай, колунан келсе айды да алып бергиси келип кетти.- Аялың урушпайбы, азыр кетесиңби, — десем:- Бүгүн мен жыргалдын туу чокусуна чыктым, экөөңдүн койнуңда уктаймын, — деп жатып алды. Каткырып ар кайсы секс тема айтышып отуруп, уктап кетиппиз. Ойгонсок эртең мененки алты болуп калыптыр. Шефтин дагы каалаганын байкадым да, Гүлүмканды ойготтум. Гүлүмкан бери оодарылып шефти өпкүлөй баштады. Колумду аспабына жиберсем, чыңалып турган экен. Үстүнө минип алып теминип кирдим. Гүлүмкан оозунан соруп, мойнунан өпкүлөп жыргатып жатат. Мен аспабын жыргатып жатам. Кезекти Гүлүмканга бердим. Ал үстүнө отурду да шефти өзүнө тартты. Шеф Гүлүмканды кучактап, улам экөө кезектешип иштешип жатышты. Тээ далайда барып шефтин аспабы бошоп, чалкасынан жатып калды. Гүлүмкан экөөбүз туруп жуундук. Ашканага келип чай коюп, дасторкон жайдык. Шеф араң туруп ваннага чайканып кийинди. Ашканага кирип чай ичип, бизди кайра-кайра өпкүлөп коштошту.- Бүгүн сөзсүз баргыла, каалаган кийимиңерди тандап алгыла, менин периштелерим. Акырын жылып эшикти жаап чыгып кетти. Дагы Гүлүмкан экөөбүздүн каткырыгыбыз, ушул метод менен жигиттерди бекем кармарыбызды түшүндүк. Курсакты кампайтып алып, шашпай кийиндик. Сумкаларды асынып алып, сабакка жөнөдүк. Табийгатында эркек заты күндө бир кыз менен жаткысы келет экен. Эркекте аялдай түбөлүк сүйүү деген жашабайт тура. Эркек деген аялдын кенедей тешиги үчүн бала-чакасын, үйбүлөсүн деле унутуп салып, улам жаны сүйүү издеп жүрө берет экен.. Сабакта отуруп алып бүткүчө Гүлүмкан экөөбүздүн көзүбүз чачырады. 3 пар бүтөөрү менен ит кубалагандай складка ашыгып жөнөдүк. Биз шефтин кабылдамасына киргенде катчы кызга эскертип койгонбу:- Кире бериңиздер, — деди.
Эшикти ачып- Руксатпы? — деп башыбызды кылтыйттык. Шефтин көңүлү жайдары, биз менен жакшы учурашты. Көздөрү күлмүңдөп кумарлуу карайт. Биз да тозоку болуп бүткөнбүз да, жайдарылана мээримдүү жылмайуу менен жооп бердик.- Таак, кыздар, отургула, — өзү телефондун трубкасын алып бирөөгө чалды.- Ало, срочно кабылдамага келип кетчи. Телефондун трубкасын койо сала, экөөбүзгө жылмая сүйлөдү:- Буюрса окууңарды бүтсөңөр ушул жерге жумушка алам. Окууңар жакшыбы, кыйналбай элесиңерби? Суроосуна жооп бергиче эшиктен руксат сурап баягы аял кирди складдагы.- Бул эки кызга өздөрү каалаган кийимден ар түрүнөн 2 сыйрадан бериңиз. Кыздар, бул эжеңер менен баргыла.- Рахмат! -Гүлүмкан экөөбүздүн оозубуздан жарыша сөз чыкты да, складчы аялдын артынан жөнөдүк. Эми шумдук да, магазинде жоктун баары ушул жакта бар. Кийим деген толтура упаковка.- Эже, бизге жакшы пальто, сапошка, костюм-юбка керек болуп жатат, өткөндө да сизге ыраазычылык айталбай кеттим эле, — колуна 50 рубл карматтым.- Жок албайм, андан көрө силерге жаздырып мен бир сапошка алсам болду, — деп 50 рублду өзүбүзгө карматты. Эже сонун кийимдерди тандап көрсөтүп жатты. Кийимге адам баласы тойбойт тура. Мектепте узун форманы кыскартып, элдин эскисин сурап кийген жаным, колуман келсе баарын көчүрүп кетким келди. Бирок айла жок, бизге да 2 сыйрадан гана кийим алууга укугубуз бар. «Ушунча баркым кеткен соң, кымбатынан алайын» деп норка пальто, жакшы сапошка, асты-үстү костюм-юбка, полусапошка, башыма жылуу шарф, көзүм тойбой жылуу жемпир, көйнөк алдым. Гүлүмкан өткөндө меникиндей шуба алгысы келди эле, шуба жок калыптыр, ордуна жаштар кийчү пальто, сапошка, жемпир, костюм-юбка гана алды. Ары жактан японский жоолукту көрүп калып 4 штук алдым, 2 кытай сүлгү алдым. Баштыкка салдырып эшикке чыкканда шопуру туруптур.
Баштыгыбызды багажына салды да, өзүбүздү машинага түшүрүп үйүбүзгө жеткизди. Гүлүмкан экөөбүз түшкү тамакты унутуп калган экенбиз, чай койууну унутуп, келген кийимдерди четинен кийинип алып күзгүгө көрүнө баштадык.- Гүлүш, 2 японский жоолукту апаңа сен ал, бир сүлгү менен чогуу, экөөнү мен апам менен жеңеме алам, макулбу? — десем:- Мага апама эле бир япон жоолук жетет, сен кайненеңе ала бар, сени жерибей оозун баса турсун, — деп калыс сөзүн айтты.- Чын эле кайненеме да жоолук ала барайын, бутуна бурка деди эле, жакшыраак сапошканын ыгын таап ала барам. Ырахмат, Гүлүш, — деп күлүп калдым, — Сен эстетпесең менин эсиме кайненем келбептир да,- деп. Кийимдерибизди кийип моокум канган соң, кардыбыз ачып чай койдук. Менин шубам, пальтом кийимдерим эле шумдук байдын кызыныкындай болуп калды. Кийимдин проблемасы чечилди. Аңгыча чай кайнап Гүлүмкан экөөбүз чай ичтик. Кийимдерди эртең кычырап кийинип бармай болдук. Жаңы костюм-юбкабыз окшош, зыңгырап гана барабыз. Суббота жеңем келсе япон жоолук, сүлгү, инди чай берип койсом жетине албай калат. Баса, бир көйнөгүм кеңирээк болуп калды өлчөсөм, аны этикеткасы менен бере салуу керек. Ойдун кучагында, не кылаарды пландап жатсам, телефон шыңгырады. Барып трубканы алдым.- Ало, бул ким?- Бул Калбү бекен?- Мен угуп жатам- Калбү, мен завмаг эжең.- Ии эжеке, угуп жатам, жаңылыгыңыз барбы?- Болгон үчүн сага чалып жатпайынбы, Калбү. Срочный конок уюшулуп калды. Бүгүн райондук СелПОлордун чоңдору чогулмак. Каракол ресторанына отуруп майрамдайбыз, андан ары мейманканага эс алабыз. Сенде кыздар кененирээк болсо жакшы болот эле. Өзүң түшүнөсүң да, мен иштен бошобоймун, бошогон күндө да кайдан кыз табалат элем. «Кыз тап шаардан» деп мага тапшырма берип салды досторум.- Макул эже, кыздар жагын мен караштырайын, өзүбүз эки кызбыз, анан эки кыз табайын, мага жолун жасап, белек кылаарсыз.
— Белек сенден айлансын, магазинге келсең катылган жакшы кийимдерден беришем, а жагынан кам санаба.- Макул эже, каяктан жолугабыз?- Калбү, Каракол ресторанынын алдына саат 6да болуп калгыла. Тигилер келгиче биз жакындан таанышып жайгашып алалы.- Макул эжеке, ровно саат 6дан кечикпейм, болуп калабыз! Трубканы койдум да, Гүлүмканга кыйкырдым:- Гүлүш, бүгүн конок, даярданалы, жуунуп жарашыктуу кийимдерден кийинели. Баса, тиги Асел менен Дамирага чалып койойун. Оңбогон вахтерша чакырып берээр бекен? Айла жок, пара берем да. Телефондун трубкасын алып номер тере баштадым.- Ало, эже, мен Калбү.- Угуп жатам, эмне болуп кетти, Калбү?- Эжеке мени менен жашаган Аселди чакырып бересизби, сизге инди чай, Аселден берип жиберем.- Ай Калбү, ушинтип адамды алдап көндүрөсүң да, азыр трубканы койбой тур, чакыртып берем үстүнкү кабатка чыгып бараткандардан. Мен трубканы койбой турам угуп, вахтерша эже ары жактан өтүп бараткан студентке кыйкырганы даана угулду.- 51-комната беле, Асел деген кызды срочно чакырчы, быякта үйүнөн чалып жатышат. Арадан бир аз убакыт өтөөрү менен Асел трубканы алды- Ало!- Асел, бул мен Калбү, срочно жасанып кийинип Каракол ресторанынын маңдайына 6дан кечикпей келе калгыла, бай жигиттер чыкты.- Ии рас болгон тура, азыр Дамира экөөбүз бара калабыз. Трубканы койдум да ваннага кирип чайканып чыктым.- Калбү, кимдер экен? — Ары жактан Гүлүш сурап калды.- Гүлүш, райондук СелПОлордун чоңдору го сыягы, ошолор менен майрамдайт экенбиз. Өткөн жолу ресторандан, Аксуудан биз менен чогуу майрамдаган завмаг эже чалды. «Кыздар керек» дейт, тиги Асел менен Дамираны коштум. Алар менен Каракол ресторанынын алдынан кезикмей болдук. Асел менен Дамирага үйдү көргөзбөй койо туралы азырынча. Гүлүш, сен жууна салып, даярдан. Дагы бир сыйра курсакты тойгузуп алалы, тияктан маданияттуу отурганга.- Калбү, мен анда жууна салайын, сен кайсы кийим жарашыктуу, тандай бер. Бир кычырап кийинип баралы, жигиттердин көз жоосун алып. Гүлүмкан ваннага кирип кетти. Мен чайды газга коюп койдум да, кайра кийимдеримди чача баштадым. Кайсынысы жарашыктуу, тандап кийейин деп. Өткөндөгү өзүм тандап алган костюм-юбканы кийдим, бутума колготки кийип, чехский туфлини кийдим. Мойнума простой болсо да жакшы көрүнгөн сепичка тагындым. Кулагымда алтын иймек. Колумда гана шакек жок. Ушу, эмкиде шакек менен сепичка албасам, ичимен бир күйүгүп алдым. Күзгүдөн таптатынакай эле болгон өзүмдү көрүп. «Адамдын көркү чүпүрөк» деген сөздүн чындыгына ынандым. Ваннадан жаңы чайканып чыккан Гүлүмкандын өзү мени суктана карады.- Карачы Калбү, жасанып кийинсең эле супсулуу болуп чыга келесиң. Эми бойонуп алчы, бүгүнкү кечеде сенден сулуу жан болбойт. Көзүң бакыракай, мурдуң кырдач, оозуң оймоктой, кирпигиң узун, каш менен чачың кап-кара. Эркектер эмес, быякта кыз башым менен мен сага суктанып кеттим. Тфу, көз тийбесин.- Ырахмат курбум, азыр сен кийинчи, сен да периште болуп чыга келесиң. Бекеринен адамдын көркү чүпүрөк деген макал чыкпаптыр го. Өзүмдү күзгүдөн дагы бир сыйра суктана карап, ашканадагы чайды караганы бастым.- Давай Гүлүш, сен кийине салчы, көрөлү. Мен чай белендей салайын,- Ашканага барып кайнаган чайнекти столго коюп, газды өчүрдүм. Столдун үстүн белендедим. Ары жактан Гүлүштүн үнү чыкты.- Калбү, келип карачы, жарашат бекен? Залга кирсем Гүлүмкан көйнөк кийиптир. Үстүнө жемпир, бутуна колготки менен туфли. Чынында Гүлүмканга да жарашып калат экен. Бирок Гүлүмкандын саргыл жүзү, кызарган бетине жүлжүгүй көзү менен бучук мурду анча көрк кошпой, кийим менен бойоктун күчү гана бир аз сулуусумак көрсөткөнсүп калыптыр.- Мына Гүлүш, суйкайып эле супсулуу периште болуп калыпсың го, давай эми чай ичелик. «Кийимдерибиз морт болсун, жаныбыз бек болсун!» деп коньяктан 50 граммдан согуп алсакпы, шайыр отурганга, кысынбай таанышканга? — дей салдым каткыра.
— Ой Калбү, минтип иче берсек алкаш болуп кетебиз го, арак менен коньякты токтотуп, пиво менен лимонадга өтөлүчү. Арак жакшылыкка алып барбайт, досум. Ойбоюна койбой чайдан куюп, стакандарга коньяктан 50 граммдан куйдум да, Гүлүштү кыйнап алдырдым:- Гүлүш, бул болбосо өзүбүздөн улуу, еще биринчи таанышкан адам менен жайдары отура алабызбы? Алар аялдарынан качып көңүл ачып, майрамдаганы келет. Бизден жылуулук, жыргал издеп келет. Аялдары бере албаган сүйүүнү бизден издейт. А биз кабак чытыбай калптан да болсо күлүп жайнап отуруубуз керек.- Аның да туура, Калбү. Ичибиз ысыбаса кайдан, уялып отурабыз да. Стакандагы коньякты ичти да, артынан туздалган бадыраңдан оозуна салды. Мен өзүмө көбүрөөк куюп, стаканды тартып жибердим.- Гүлүш, жолубуз болуп бай жигиттен чабалы, бүгүн бир көңүлдүү отуруп келели. Экөөбүз аркы-беркини талдаганча эле кечки алтыга аз убакыт калды. Дагы бир сыйра күзгүнүн алдына келдик. Өзүбүздүн сыныбыздан өтүп алып, эшикти бекиттик да ресторанга кездешүүгө жөнөдүк. Биз келгенде завмаг эже күтүп туруптур. Көрө сала кубанычтуу учурашты.- Бүгүнкү кеченин перилери, кандайсыздар? — Өзүңүз кандайсыз, биз болсо жакшыбыз, — Удаа Гүлүмкан экөөбүз жооп кайтара, завмаг эже менен өбүшүп учураштык.- Ай Калбү, берки келет деген эки кызың гана? — Завмаг эже тынчсыздана сурай кетти.- Кам санабаңыз, эжеке, азыр келип калышат. Үчөөбүз кыска сүйлөшкүчө ары жактан Асел менен Дамиранын карааны көрүндү.- Тигине, эки кызыбыз келе жатат, эже, — деп кыздар тарапты колум менен көргөзө завмаг эжеге кубанычтуу кайрылдым. Кыздарды көрө эженин да санаасы тынды. Асел менен Дамира жакындай келип биз менен учураша кетти.- Мына эжеке, бул биздин группалаш дос кыздарыбыз, таанышып алыңыздар.
— Менин атым Асел, — деди Асел жылмая. — Аксуу тараптан болом.- Менин атым Дамира, Түп тараптан болом.- А менин атым Анара болот, кыздар, шаардын бир чоң магазининде завмаг болуп иштейм. Ушул шаардан төрөлүп өскөм. Баарыбыз бир сыйрадан таанышып, ресторанга кирдик. Анара эже заказ берген столдор бар экен. Орундук алып отурдук.- Жигиттерибиз келгиче жеңил суусундук ичип туралы, — деп лимонад ичип отурдук. Жигиттер туурасында маалымат берип отурду. Арадан жарты сааттай өтүп калганда гана каалга ачылып топурап кирип келген беш жигитке кызыга карадык. Баары кычырап кийинген, солидный, жаштары 40тан өтүп калган бир куракташ сыяктуу көрүндү. Анара эже ордунан туруп барып учурашып, столго чакырды. Бешөө бет маңдай столго келип отурганда биз алардан эмес, алар бизден сүрдөдү. Мынча жаш кыздар менен кезигебиз деп күтпөсө керек. Ортодогу тынчтыкты кеченин орток таанышы Анара эже бузду:- Ай жигиттер, коньяктан куйгула кыздарга. Кыз сыйлаганды менден артык билбесеңер, кем билбейсиңер.
Ары жактагы тейлөөчү балага буйрук бере сүйлөдү:- Куурдактарды чайы менен алып келе сал. Тейлөөчү балага мурдатан заказ берген окшойт, ар бирибизге бирден куурдак, салаттары менен алып келе баштады. Чайдан куюлуп, куурдактан бир сыйра жегенден кийин, стаканды колго ала бир жигити ордунан турду:- Кыздар, таанышып алалы да, ушул тосту таанышканыбыз үчүн алалы. Менин атым Асылбек, бул жигиттин аты Самат, андан кийинки отурган жигитибиздин аты Амантай, аркысы Таалайбек, эң четте отурган жигитибиздин аты Нурбек. Анара эже мени карады, сразу түшүнө калып ордуман турдум:- Менин атым Калбү, катарымда отурган дос кызымдын аты Гүлүмкан, андан кийинкиси дос кызым Асел, акыркы четте отурган кыз Дамира, бул кыз да менин дос кызым. Анара эжени го тааныйсыздар, — деп жылмая сүйлөдүм.- Кана эмесе таанышканыбыз үчүн алып жиберели, ушул кечени уюштурган Анара эжебизге ырахмат, ыраазычылык билдирем. Колумдагы стаканды кагыштырбай туруп алып жибердим. Ичимде үйдөн ичкен коньяктын күчү бар да. Мени менен катар бааланбай четинен алып жиберип жатышты. Асел менен Дамира кыйшактайын деди эле, көзүм менен акшырая карадым. Экөө тең ичип жиберишти. Куурдак жеп, чайдан ичип, дагы бирден коньяк алынгандан кийин ичибиз ысып алагүү болуп, кысынбай сүйлөшүп кирдик. Кеңешкилери келдиби бизди бөлүшүү үчүн, кимиси кимибизге ээлик кылаарды же чын эле тамеки тартканы чыккысы келиштиби, эркектер: — Кыздар, биз сыртка чыгып тамеки тартып келели, бизге таарынбай өзүңөрчө бир аз кененирээк отура тургула, — деп чыгып кетишти. Алар чыгып кетээри менен Анара эже бизге кайрылды:- Кыздар, эми бул жигиттер менен мейманканага барып эс алабыз, ар бирибизге бирден номер, бирден жигит. Жигиттер менен көңүл ачууга туура келет. Эгер андайды каалабасаңар мен силерди кыйнабайм. Ошол үчүн ич ара сүйлөшүп, чечишип алалы. Баарыңар каласыңарбы же кетчүлөр барбы?- Ой Анар эже, баарыбыз калалы деген үчүн келдик да, — дедим мен баары үчүн жооп бере. — Болбосо айланганы келдикпи бул жакка?- Анда жигиттер менен кеңешип келейин, — деп Анара эже чыгып кетти. Мен Асел менен Дамирага акыл айттым:- Булар райондун магазиндеринин үстүнөн караган чоңдор, акча албагыла, кийим сурагыла. Акча алсаңар бир да пальто алалбайсыңар, кийим десеңер «пальто, сапошка, бир сыйра кийим алып бер» дешиңер керек.- Булар бизди теңине алабы? — Асел кооптоно сурады, — чо-та тышка кеңешкени чыкканына караганда, биз жакпай калганбызбы? — Ээ Асел, биздин жаштыгыбыз аларды жеңет, — жылмая күлдүм. — Бул коньяктан ичпесеңер көңүлдүү отура албайсыңар. Ичип көңүлдүү отургула, эркекти өзүңөргө тарткыла, антпесе акча кайдаан? Мына, бир ойнош араң таап, Гүкүш экөөбүз кийиндик кычырап. Силер да биздей кийинип-ичингиле. Аңгыча ары тараптан Анара эже менен жигиттер кирип келишти.- Кыздар, — деди Анара эже, азыр кайсы жигит кимди жактырса, жаныңарга отуруп, ар ким өз кызына коньяк куюп сунат. Менин маңдайыма Асылбек келди да, стаканга коньяк куюп сунду. Стаканды алып Асылбектин жанынан орун алдым. Самат коньяк куюп, Гүлүмкандын жанына барып сунду да, жанына отурду. Таалай Аселге сунуп, Амантай Дамирага сунуп, орун алмашып, ар ким өз кыздарынын жанына отурушту.- Түгөйлөр табышканыбыз үчүн алып жиберели, — деди Асылбек, мындан ары жакшы тааныштардан болуп жүрөлүк. Колубуздан келгенин силердей сулуу кыздардан аянбайбыз, бүгүн силер биздин көңүлдү көтөрсөңөр, эртең биз силердикин көтөрөбүз. Айтор аманчылыкта жакшы достордон болуп жүрөлү. Кана, ушул үчүн алып жиберели, — деди да, өзү биринчи алып жиберди. Анын тосун кубаттап баарыбыз алдык, дагы канча тостор айтылды. Жакшы эле алагүү болуп калыппыз. Убакыт билинбей өтүп, түнкү 10дон ашып кеткенде гана мейманканага бет алдык. Анара эже мейманканага да сүйлөшүп койгонбу, шыр эле документсиз кирип кеттик. Ар бир парга бирден бөлмө заказ берген экен, Асылбек экөөбүз бир бөлмөгө кирдик. Комнатага киргенде кийимин чечинди да, төшөктүн үстүнө отурду. Мен жанына барып отурдум. Ортодо жымжырттык. Байкоосуздан Асылбек мени басып жыгылды. Юбкамды өйдө түрүп таштады да, колготким менен турсийимди чечип ылдыйлатып, буту менен тээп салды ылдый. Ай-буйга келбей аспабын алаама тыгып, күчкө салып зордуктоого өттү. Мен да кылыктанып, алаамды кысып, тылагымды жыйырып жатып бердим. Ойбойунча аспабын матырып, ыйкагылап бошотту да, чалкасынан жата кетти. Мен ордуман турбай туруп, юбкамды булганбасын деп абайлап чечип салдым.- Кыз жасагандай эле болуп ыраазы болдум. Тылагың рас тар экен. Аялым 3тү тууп, кеңейип кетти. Ошол үчүн аны менен жатууга көңүлүм тартпай жүрөт. Сен мени ыраазы кылдың Калбү, — деди. «Аха, — дедим ичимен, — азыр ыраазы кылганды көргөзөм сага». Ордуман туруп душка чайканып келдим, светти күйгүздүм. Асылбек араң туруп душка жуунганы кетти. Оронгон сүлгүнү ыргытып жиберип, жылаңач даярданып турам. Асылбек душтан чыгып кирип келди да, мени көрө эси ооп эле калды. Жанына басып бардым да, жамынып алган сүлгүсүн алып стулга ыргыттым. Мойнуна колумду артып оозунан сордум. Менин жылаңач денемди, тырсыйган эмчегимди көрүп, аспабы кыймылдай баштады. Бир колумду ылдый жиберип аспабын сылай баштадым. Асылбек магдырап мени төшөккө жетеледи. Акырын Асылбекти төшөккө чалкасынан жаткыздым да, үстүнө алаамды таамайлай отурдум. Ысык аспабы тиягыма киргенде магдырай теминип, ылдамдыкты күчөттүм. Асылбек да чыдай албай башын көтөрүп, эмчегимен кармалап жатты. Арак ичип алгандыкыбы, аспабы далайга бошобой койду. Айлам кеткенде столду кармап тоңкойуп Асылбекти артыман жасашын сурандым. Ал күттүргөн жок, артыман келип аспабын киргизди да, урдура баштады. 2 жамбашымды 2 жагынан кармап, охулап, болгон күчү менен чабыттап жатып түшүрдү. Экөөбүз тең түз тура маңдай тескей кучакташып далайга турдук. Бетимен, оозуман өөп, жалынып жатты. Мен да койо бербей эркелетип турдум. Бир далайда барып бутубуздан ылдый аккан уруктан тазалануу үчүн кайра душка чогуу кирип чайканып алдык. Жаңы үйлөнгөн жуптарча эзилише төшөккө кучакташа, ар түркүн кызыктуу аңгеме айтышып түн өткөрдүк.- Мен райондук СелПОнун башчысымын, убактың болгондо чал, каалаган кийимиңди алып берем. Кандай жардам болбосун аянбаймын, — деп мактана айтып жатат.
Мен жаңы турмушка чыкканымды, училищада окуурумду айтып өттүм. Телефон номеримди жаттаттым. Таңга жуук гана уйкуга кетти. Оозум кургап, конок комнатадан сууга чыксам, Амантай сыртта кино көрүп отуруптур. Мени көрө ордунан тура калды.- Ой пери, уктабай жатасыңбы?- Ооба, суу издеп жүрөм.- Жүрү, биякта суу бар, алып берейин, — дегенинен жаман ой жок, баргам. Ал көрсө өз комнатасынын душу экен. Мени душка тартты да, ойбоюма койбой өпкүлөп, турган бойдон аспабын тыгып алды. Өңдүүтүстүү Амантайга өзүмдүн да жана көңүлүм түшкөн. Бир бутумду көтөрүп, өзүм да ылдый өйдө гимнастика жасашып баштадык. Турган оңтойсуз болуп, ваннаны кармап тоңкойо калдым. Ал мени букача артыман тиягыма аспабын тыгып ойда бир моокуму каңгыча жасап алды. Ишин бүтүргөн соң кеп баштады:- Кандай кыз өзү? — Амантай таң кала сурады. — Сүйлөшүп жатып тиги кызың мас болуп уктап калды. Чечип ишимди бүтүрөйүн дегем. Эми эле жатайын деп баштасам, турсийи канга бойолуп жүрөт. Кан катыган турсийи жыттанып да кеткенби, жыты буркурап жүрөктү айлантты. Кыз башы менен турсийин таза жууй албаган кыздан жүрөгүм айланып, жанына жатуудан жийиркенип чыгып кеттим. Канга бойолгон турсийин барып карасаң, жалжайтып көргөзүп коюп уктап жатат. Залга башымды сергиткени чыккам. Анан эле сен көзүмө көрүндүң. Жана ресторандан эле сага ашык болуп «меники болсо» деп жаткам. Шылуундук кылып, Асылбек сени ээлеп кетти, дебеспи. Амантайдын сөзүн текшерүү үчүн бөлмөсүнө кирдим. Көчүгүнө кандар катыган, бир аз жыты сасыган турсийин мактангансып көмкөрөсүнөн көргөзө жатыптыр. Кайран гана Дамира, уялып койбой уктап жатканына жол болсун. Көчүгүнө тепким келди. Жигит менен кезиккени келген кыз кичине турсийин жаңы алмаштырып, тиягын таза жууп, колтук-башты чайканып келүү керек го. Бизди позор эле кылды Дамира. Айылдагы өзү айтмакчы түнкүсүн бактын арасынан жасашабыз деп ойлоп, турсийи көрүнбөчүдөй болгон го. Бул байлар мейманкана, квартирада төшөк кумарына батаарын кайдан билсин. Көчүгүн төшөк менен жаптым да, зал жакка чыктым. Амантай ойлонуп отуруптур.- Не болду ойлонуп? — дедим күлө.
— Номериңди жазып берчи, кабарлашып туралы. Калбү, сен керемет аял экенсиң. Асылбектен оңой менен эч нерсе чыкпайт. Андан көрө мени менен жүрсөң, дагы бир досум бар. Сен Гүлүмкан менен жашайт экенсиң. Өзүбүзчө компания болуп катышып жүрөлү, макулбу, Калбү?- Азыр менин башым ооруп жатат, баса, каным катты, суу таап келчи,- буйура сүйлөдүм. Амантай Гүлүмкандын комнатасына баратып тык токтоду. Мени карап кол булгады. «Бирденке көрдүбү?» деп акырын басып бардым. Гүлүмкан охолоп жатыптыр. Ички эшиги чала жабылган экен. Амантай акырын түртүп, жылчык кылды. Карасам шумдук. Гүлүмкан жерде ары карап тоңкойуп, Самат букача үстүнө улам секирип, эки эмчегинен кармап алып жер силкинткендей эле секс кылып жатыптыр. Шумдук эле картина. Амантай мени карап жылмайып койду. Каалоом күчөп, Амантайды Дамира уктаган бөлмөгө жетеледим. Эшигин ичинен бекем бекиттим да, жылаңачтана Амантайды өзүмө тартып, аспабын сыладым. Ал да тигилерди көрүп дүүлүккөнбү, аспабы зыңкыйыптыр тим эле. Чалкасынан дорожкага жаткырдым да үстүнө тиягымды аспабына тууралап киргизе отурдум. Амантайды эки колун эмчегимди карматып, үстүнө желе баштадым. Амантай онтоп жатат акырын охулдап. Мен аны желип жыргатып жатам. Ары жакта Дамира былк этпей уктап жатат. Биз кумарга батып жатабыз. Айтор араң аспабын бошоттурдум. Амантай мага ыраазы боло сүйлөдү:- Жаш кыздардын денеси бал кымыздай эле таттуу болот экен, ушул күн унутулгус күнүм болду, отуздардан өткөн келинчектер келет го деп ойлогом. Сени көрүп көзүм жайнап кетти, — деп, Амантай аңгемесин айтып үлгүрдү. Ары жакта жаткан Дамиранын эсине келип ойгонуп соолуга турган түрү жок, баарыбызды уят кылып кенедей жерин таза жууп, таза турсий кийип албаганына жиним кашайды. Бир аз бөлмөгө барып жатайын дедим да, Амантайга «пока» деп коюп бөлмөгө келдим. Асылбек да катуу уйкуда, коңурукту кош тартып уктап жатат. Ойгончу түрү жок. Кичине уктап эс алайын деп кыйшайгам төшөккө.- Калбү, тур! — деген Гүлүмкандын үнүнөн ойгондум. Башым зыңылдайт. Араң көчүктү көтөрүп туруп, душка кирдим. Чайканып чыгып дасторкон даярдалган комнатка кирдим. Эркектер жок. Анара эже, менин кыздарым калыптыр.- Калбү, эркектерибиз ишине шашып кетти, мен кечирээк барам. Кыздар кичине чогуу отуруп баш жазып алып тарайлы да. Анара эже оозу менен сүйлөй, колу менен стакандарга арак куюп жатты.
Аңгыча ары жактан тейлөөчү ысык шорпо ташып келе баштады. Шорподон ичип, арактан жүздөн басканда оңоло эсибизге келе түштүк.- Кыздар, бүгүн башым ооруп турат, эртең түштөн кийин Калбү менен чогуу баргыла магазиниме. Силерге жигиттердин атынан подарка берем, макулбу? — Анара эже жылмая сөзүн улады, — Мени сыйлап келгениңерге рахмат, мына бул 10 рублдан ар бириңерге. Кой эми, бата кылып кетели. Анара эжени улай бата кылдык да, акчаларыбызды алып сыртка жөнөдүк. 1-май көчөдөгү аллея менен баратабыз. Эсиме кечээ вахтерго берген убадам түшүп кетти. Үйгө жакындап калганда:- Силер күтө тургула, мен вахтерго кече инди чайын убада кылгам. Азыр алып чыга салайын, — деп үйгө жүгүрдүм. Заматта үйгө кирип 2 пачка чайды алдым да кайра чыктым. Кыздарга жакындай келип Аселге сундум:- Асел, вахтерго бер, кечээ силерди «чай берем» деп араң чакырткам. Бербесең экинчи чакырбай койот. Азыр ага «берип ийдим» деп чалып койом мен да. Кийимге эртең сабактан кийин баралы. Ошондо калган ушакты сүйлөшөлү, макулбу? Кыздар менен коштошо, Гүлүмкан экөөбүз үйүбүзгө кирдик. Араң турган жаныбыз ар ким өз төшөгүбүзгө куладык. Сабакты ойлогон да жокпуз. Канча уктаганыбыз белгисиз, телефон шыңгырынан ойгондум. Туруп барып трубканы көтөрдүм.- Калбү, бул мен, жеңеңмин, сени чакырып жатат деп апамды алдап, субботаны күтпөй чыга бердим. Мага центрге автовокзалга келе калчы. Убактыңды албайм. Шаша-буша туруп, чачымды тарап кийиндим да, Гүлүштү ойготтум.- Гүлүш, жеңем келиптир, автовокзалда күтүп туруптур, барып келейин.- Калбү, мен да барам, — ордунан атып тура кийинип, чачын чала була тарай сала бат эле даяр боло калды. Экөөбүз вокзалга келдик. Байкуш жеңем жүдөңкү кийинип алып бизди күтүп туруптур.- Калбү, мен апама сенин жаныңда бир түнөп келем дедим, бирок мен төркүнүмө барып келейин, өз ата энемди сагындым. Сен да менин төркүнгө барганымды айтпа, макулбу? Сенин шылтооң менен атаэнем менен барып учурашып келейин.- Жеңе, алдагы кийимин менен барсаң уят, бас, складда таанышым бар, кийим аперем, — деп складка ой-боюна койбой апардым. Гүлүмкан да мени коштоп:- Төркүнгө жакшы кийинип баруу керек, — деди. Шыпылдап шефтин кабинетине кирдим, катчы кыз тааныйт да мени, унчукпай койо берди.- Саламатсыңбы, сулуу кош келдиң! — деп жакшы маанайда тосту шеф. Мен келген себебимди түшүндүрдүм. — Ошол да проблемабы, азыр бир минут, — телефон менен бирөөгө буйрук бере сүйлөдү да, мага карады. — Баягүнкү аялга бар, бир сыйра кийим ал, макулбу? Кечке карай барам силерге.- Кел, күтөбүз экөөлөп! — дедим да коштошо сүйүнүп чыктым. Жеңем менен Гүлүмкан болуп складка үчөөбүз кирдик. Тааныш эжеге кийим тандап берүүсүн өтүндүк. Складдагы эже сонун трикотаж көйнөк алып келди тандап, ары жактан жакшы пальто, сапошка размери менен, башына япон жоолук берди. Ойбоюна койбой жеңемди кийинтип көрдүк. Размери туура келип, жеңем кулпунуп эле калды. Калың колготки, носки, бир сыйра ич кийим, бир сумка алып бердик. Энесине бир япон жоолук, атасына калпак, көйнөк, он инди чайы, бир коньяк салганыбызда жеңем эреркеп көзүнөн жаш кылгырды:- Рахмат, кызыке, келин болуп келгени оңчулуктуу кийинген жок элем. Агаңдын милдетинен сен кутулдуң. Айылга барганда «магазиндеги эжем кийинтти» деп койоюн, антпесем сенден шек санап калышат. Сени «ошол магазиндеги эжемдин үйүнө жайгаштырдым» деймин. Баса, кызыке, төркүнүмөн келатып тынчыңды албайын, түз эле айылга өтүп кетем. Дагы бир жолу ырахмат, — деп бетимен өптү. Үчөөбүз складдан чыга эки башка багытка кеттик. Жеңем төркүнүнө баруу үчүн автовокзалга, биз үйгө жөнөдүк. Жолдо кечеки Дамиранын кылыгын Гүлүмканга айтып жинденсем ал каткырып күлөт.- Гүлүш, бүгүн тиги эки шермендени чакыралы, «үйдөгүлөр айылга кетти, келгиле» деп. Кечинде Дамираны шефке салып берели, Дамира үчүн кечээ Амантай мени жайлап салдыбы, эми бүгүн Дамираны жуунтуп-тазалантып шефке салып берели. Сен тыңшап, контролдоп …. Уландысы жакында жазылат